Aramıza yeni katılan Ceyda Nas’ın ilk yazısını paylaşıyoruz!

Yönetmen koltuğunda Damien Chazelle’in oturduğu, başrollerinde Miles Teller ve J. K. Simmons’un bulunduğu 2014 yapımı Amerikan dram filmi olan Whiplash, 87. Akademi Ödülleri’nden En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu, En İyi Film Kurgusu ve En İyi Ses Miksajı olmak üzere toplam üç ödül kazanır.

f18b8debbd196a2239db4a112c0f15cb

Film ana hatlarıyla caz bölümünde okuyan bateri öğrencisi Andrew Neiman’ın (Miles Teller) “Buddy Rich” gibi olma hayalini ve konservatuvarın hem prestijli hem de sert hocası olan Terence Fletcher’le (J.K. Simmons) yaşadıkları gerilim dolu ilişkiyi anlatır. Fletcher, orkestrasında çalan baterist Carl’a (Nate Lang) alternatif olarak Andrew’ı gruba dâhil eder. Grupta tutunabilmek için gece gündüz çalışır, öyle ki parmaklarındaki yaraların dahi kapanmasını bekleyemez. Yerel bir caz yarışmasında Andrew, Carl’ın notalarını kaybeder ve bunun üzerine “Whiplash”i notalara bakmadan çalma fırsatını yakalar. Fletcher, Andrew’ı Carl’ın yerine baş bateristliğe getirir. Bu onun ilk başarısıdır. İlerde ünlü bir baterist olacağı inancıyla çok çalışması gerektiğini düşünür ve ilk hamle olarak kız arkadaşından ayrılır. Ama bu durum da uzun sürmez. Andrew’ın eski sınıf arkadaşı Ryan (Austin Stowell) Fletcher’in yeni baş bateristi olur. Andrew, Carl ve Ryan arasındaki uzun süren seçmeleri Andrew kazanır. Fakat yarışmaya yetişmeye çalışırken Andrew’in otobüsü arızalanır. Hikayenin kırılma noktası da aslında tam olarak bu noktada başlar. Bundan sonra hem Andrew hem de Fletcher için dibe doğru gidiş başlar.

Simmons-Teller.png

Filmde dikkatimi en çok çeken nokta; eril dünyaya ait birçok öğenin hikayede yer almasıdır. Bir kadın imgesi olarak Andrew’in annesine dair filmde en ufak bir bilgi yok. Film boyunca temasta olduğumuz tek “kadın” karakter ise Andrew’in kız arkadaşı. Tanışma anları bile genel planda iki karakterin yandan duruşlarıyla anlatılır. Mimikleri ve yüz ifadelerini net bir şekilde göremeyiz. -Ki minyatür havasını veren bu sekans da ileride aslında ilişkilerinin derinliğinin olmayacağına dair seyirciye bir tüyo niteliğindedir.-

Vaktinin çoğunu yalnız ve pratik yapmakla geçiren Andrew’in sosyal olarak girdiği iki ortam vardır: babasının arkadaşlarıyla olan akşam yemeği ve kız arkadaşıyla buluşması. Akşam yemeğinde bile futbol ve başarı hikayeleri gibi erkek dünyasına ait konular konuşulur. Kız arkadaşıyla olan ayrılık konuşmaları ise daha trajiktir. Andrew terk etme nedenini sıralarken cümlelerin alt metinde aslında kızın sıradan, basit ve herhangi bir özelliği olmayan biri olduğunu vurgular.

nevenudovicic_whiplash700.jpg

Bir diğer eril dil ise okuldaki ilişkilerinde kurulur. Fletcher, öğrencisinin kafasına sandalye atacak ve sürekli küfür edip insanları aşağılayacak kadar sert bir hocadır. Kız öğrencisine gerçekten yetenekli mi yoksa “güzelliği” için mi burada olduğunu kinayeli bir dille sorar.

“Bird” gibi bir lakaba sahip olmak Andrew’in hayali, ama şu nokta oldukça muallak: kendisinde takdir edilmesi gereken bir yeteneği olduğundan mı yoksa popüler olmanın getirdiği güç ve iktidar alanı için mi başarının peşindedir? Fletcher, sert davranmasının nedeni olarak öğrencilerinin içinde saklı Buddy Rich’ler varsa ortaya çıkarmak olduğunu söyler. Bu durum onun idealist bir hoca olmasından mı kaynaklanır yoksa kendisine yeni bir iktidar alanı kurmak istemesindendir bilinmez. Fletcher hocalıktan ziyade orkestra şefi gibidir çünkü bu alan onun özel ve gücünün top olduğu yerdir. Dersliğin kapısını tekmeyle açması bunu en iyi anlatan sahnelerden biridir.

Hikayedeki her öğe bir iktidar alanı olarak başarıyı putlaştırıyor. Amerika’nın en çok sevdiği film tarzlarından olan bu yaklaşım erkek dünyasındaki şiddeti, bir erkeğin diğer erkeği ezmeye çalışmasını gerilimli mizansenler yaratarak anlatmayı başarıyor.

Ceyda Emel Nas

Reklamlar